Vrijdagochtend vroeg ging de wekker om eens lekker te gaan trainen. Afgesproken was om rond 7 uur bij de carpool bij het gouwe aquaduct te zijn en rond 7.15 te vertrekken richting het oosten. Na enig passen en meten werden de auto's in gang gezet met als inzittenden: Miel, Diederik, Tom, Robert, Mark, Menno, Michael, Jorrit; Gerard en Piet waren er als begeleiding bij. 
Bij de parkeerplaats van AC de Meern werd Frank ook nog even ingeladen. Ondanks de niet geringe lengte van deze renner werd hij toch nog over het hoofd gezien, maar uiteindelijk werd hij toch gevonden.

De rit van 350km verliep, ondanks een kleine omweg voorspoedig. Rond half 12 waren we aangekomen in Ormont, bestaande uit 3 huizen en een kerk. Wij zaten dus in 1 van de 3 huizen. 
Met 8 gingen we op pad voor een ritje van rond de 130km. Gelijk in de eerste kilometers werd de toon van het weekend gezet door Frank en Tom. De eerste 13km gingen in een gemiddelde van 37 per uur. Omdat de volgende kopmannen natuurlijk niet durfden te verslappen bleef het tempo vrij hoog, wat op dit immer glooiende terrein al snel tot lossers leidde. Normaalgesproken word er tijdens training op bepaalde punten gewacht totdat iedereen weer aangesloten is. Ditmaal was het gewoon koers en kon je achter de auto terugkomen, of niet. Toen de renners een voor een terugdruppelden bij het pension stond de teller nog op 33 gemiddeld: best aardig voor de eerste dag.

's Avonds werd er goed gegeten en daarna eigenlijk meteen koers gezet richting slaapzaal. Michael, die deze dag z'n trainingskilometers had verdriedubbeld was nog wat meer vermoeid en dook om 5 uur al z'n bed in.
4 renners, zijnde Bert, Jeroen, Ferry en Jasper arriveerden vrijdagavond, zodat de groep compleet was.

Zaterdagochtend om 8 uur ontbijt. De gastvrouw had de eetlust van onze groep ietwat onderschat en moest ongeveer 16 keer terug naar de keuken om nieuw brood te halen. Dit totdat het echt op was. 10 uur werd er vertrokken voor een tocht naar Cochem. Dit was hooguit een kilometer of 65 volgens Piet. Omdat deze al vaak in de Eifel was geweest op de motor kende hij het gebied op z'n broekzak. Helaas bleef z'n broek iets groter dan gedacht en werd er een kilometer of 15 voor Cochem teruggedraaid omdat het anders te gek zou worden qua afstand. Na een overheerlijke pizza of pastamaaltijd halverwege de training werd koers gezet richting pension. Letterlijk koers en dus werd de groep weer aardig aan gort gereden. Omdat Piet (kenner) nog een mooi weggetje wist werden de pannekoeken die achteraan reden nog even een muur over gejaagd. Goed voor de hardheid laten we maar zeggen. 
Uiteindelijk is iedereen weer veilig en wel teruggekomen en werd er om 6 uur lekker gegeten.

Het was zaterdagavond en dan ga je natuurlijk wat drinken als je met 12 man op stap bent. Enkele jongens hadden echt al pap in de benen en bleven dus professioneel thuis. Omdat Ormont niet echt een wereldstad is werd de TomTom geraadpleegd om een uitgaansgelegenheid. Wonderbaarlijk vond deze iets wat zich disco noemde op een afstand van 15km. Na een rit door akkers en over boerenweggetjes werd de bestemming toch bereikt. En wat bleek: gewoon een hele mooie disco midden op het platteland. Omdat we gelijk na het eten vertrokken waren arriveerden we iets te vroeg bij de disco Calipso. Gelukkig gingen de deuren voor ons wat eerder open en na wat drankjes en wat potjes luchtvoetbal kwamen er toch nog andere mensen. Rond een uur of 10 stroomde het toch redelijk vol en er volgde een gezellige avond met gezellige mensen, zie onderstaande link (klikken op eigen risico)

http://www.calypso-online.de/web/index.php?view=category&catid=11&option=com_joomgallery&Itemid=12

Zondag zat iedereen weer fris en fruitig aan het ontbijt. De bakker was duidelijk niet open want de broodjes waren al snel op. De boterhammen die normaal door iedereen werden laten staan, werden toch maar opgegeten onder het motto beter iets dan niets.
De training van een kleine 150km werd mede door de vermoeidheid wat rustiger aan gedaan dan de vorige 2, maar er werd toch lekker doorgetrapt. Na een paar uitstapjes richting Belgie (kijk naar het wegdek en je weet wanneer je in Belgie bent) werd er koers gezet naar Bitburg en terug. Piet wilde toch iedereen nog even over dat mooie klimmetje jagen, maar enkele renners met voorkennis wisten beter en omzeilden dit monster met een omweg. Toevallig leidde dit ook nog eens langs een mooie frietkraam.

Om 4 uur was iedereen gedoucht en werd er vaart gemaakt richting Nederland. De terugweg werd nog even onderbroken door een hinderlijke zondagavondfile (!) op de A12, maar dat mocht de pret, zeker bij enkelen met pen en papier en 06-nummers, niet drukken. Al met al een zeer geslaagd weekend met goede trainingen en een zeer leuke sfeer.

Hierbij iedereen bedankt voor de 3 leuke dagen. Gerard en Piet worden in het bijzonder bedankt voor de verrichte arbeid.

Groetjes, Tom.